Polderkarper aan de oppervlakte

Verschillende malen kom ik langs enkele poldersloten. Zeker bij een mooi zonnetje en lage wind is er duidelijk karper aanwezig. Heb een enkele spiegel, 2 graskarpers en diverse schubs waargenomen. Geen monsters maar een leuke uitdaging dicht bij huis. 

De eerste sessies zijn behoorlijk frustrerend. De mais wordt door een enkel exemplaar als interessant gezien, maar een geringste beweging en de wens om te eten is vele malen kleiner dan de wens om te vluchten. Daarnaast blijkt het gemaal wat de sloten met de boezem verbindt regelmatig aan te gaan, waardoor er zoveel trek in het water komt te staan, dat er niet goed gevist kan worden met een dobber. 

Om de aantrekkingskracht van de mais te vergroten, wordt deze extra gezout en gezoet. Verschillende voerplekken worden aangemaakt, om de karper niet direct af te laten schrikken als er mais naar beneden komt dwarrelen. Na enkele dagen deze tactiek te hebben aangehouden lijkt dit te werken. Ondanks dat de watervogels meegenieten van het voer, blijkt de karper wel steeds dichter in de buurt van de voerplekjes gevonden te worden.

Na 5 dagen is het tijd om de eerste serieuze sessie te starten. Bij aankomst is de eerste voerstek weer leeggegeten. Deze wordt aangevoerd. Zonder verder teken van karper wordt de volgende stek gezocht. Deze blijkt ook leeg, maar 3 grijze schimmen op nog geen 3 meter afstand verraden karper. Bij het strooien van 2 handjes mais komen de schimmen al snel dichterbij. Het opstijgen van verschillende belletjes laat zien dat de karpers de bodem aandoen. Snel wordt de hengel afgetuigd om deze te water te laten. Met het kleinste pennetje uit de tacklebox hoop ik de karper zo min mogelijk te verstoren. 

Dan werp ik de mais op de overkant en trek deze langzaam naar het water toe. Zo goed als geruisloos zakt de haakmais naar de bodem. Lang hoef ik niet te wachten, want nog geen 15 seconden later zie ik het pennetje licht opsteken en schuin wegzakken. Één uit het boekje. Met een snelle haal wordt de haak gezet en de strijd kan begonnen. Het kleine pen molentje laat goed van zich horen. Deze kleine vismolen is erg licht, maar meer dan geschikt voor deze korte afstand. Nog geen 5 minuten later kan ik de eerste karper uit deze nieuwe wateren tillen en weer snel toevertrouwen en dit mooie water. Ondanks dat de ontmoeting kort was, ben ik wel onder de indruk van deze mooi gekleurde en gezonde vis. De strijd van deze kleine rakker was bijzonder fel. Wat een leuke sport en dat zo dicht bij huis.